MI66 Message Board
Contents
Las Vegas Mini
Reunion Impressions
Welcome to the MI66 Message Page
MI66 40th Anniversary Reunion
Considering
an average person’s life span of three-score and ten, a 40-year period is a
long, long time. It is almost incredible that in less than a year, we are
fast approaching that important milestone of our high school graduation from
our Alma Mater, Meycauayan Institute (now
We all would like to reminisce together about our
classroom academic experiences-- the nightmare of trying to commit to memory
those names of Chinese emperors, philosophers and warriors in our Oriental
history subject; those torturous physics and geometry problems; the fun of learning
to speak Spanish and the challenge of verb conjugation; the “idiocy” of
mastering those idiomatic expressions in our English subject, when we could not
even remember what we ate for lunch the previous day; the charm and grace of
learning to fathom the depth of what Jose Rizal was trying to say to us
in his “Noli Me Tangere” and “El Filibusterismo” novels; those classroom antics
and countless other memories no space is big enough to hold.
For the last forty years, we dreamed, we were
tried, we persevered, we struggled, we aspired, we lost, we won, we got knocked
down, we got up, we mourned and cried for those who have departed us, we
laughed and rejoiced in our victories, we stumbled and we got up again, we
triumphed.
We all feel the need, the urge to see each other
again—classmates and friends of those four golden, magical years. We were
teenagers then, full of energy, filled with adolescent uncertainties, at times
cocky, sometimes confused and unsure of ourselves. Admit it, we still light
up, our hearts beat with fondness still when we think of that young teenage
boy/girl whom we daydreamed about forty or more years ago. The feeling
will be hard to describe when we talk to that person again and trade
information about such warm, current subjects as grown-up children and even
“apo(s)”.
Now we are ripe with age, mature as most of us want
to be called. But we can be young and much alive again, when after forty
years, on October 28, 2006, we can renew our friendship and enjoy each other’s
company one more time. A GRAND
Mental Lapses
By: Francisco
The M.I. BATCH ’66 reunion of 1986 was a group
effort from start to finish, with the guidance of Gene Custodio and Francisco
San Pablo. Using their charm and skills in organizing, they pushed and
cajoled everybody to ensure the success of the affair. It all began in
the lazy quarter of 1985 when a band of incurable romantics from Marilao
brought up the idea of a reunion while having a few drinks. Among the
group were Piding Milan, Butoy Enriquez, Jaime Garcia, Dante Diaz, and
more. The idea caught fire and soon enough Gene Custodio, Francisco San
Pablo, Stan Villamar, Felix Natividad, and others were calling long lost
friends and acquaintances to sell the idea. A meeting was held at
El Bulakenio restaurant in Marilao and
The political turmoil of February ’86 temporarily
halted preparations being done by the different committees but not for
long. Gene Custodio decided that the show must go on and so everybody
picked up where they left off. Final preparations were fine tuned and
regular weekly meetings became almost daily as the big day approaches.
April 21, 1986 saw the organizers awaiting nervously the arrival of guests and
batch mates at the M.I. grounds, venue of the occasion. They came singly
and in pairs, some in droves. By 7:00 PM affair was a complete success.
A week after the reunion, Gene Custodio again
sounded the call but this time for a different cause. Shocked by the
economic condition of some batch mates, he proposed the creation of a
foundation. The more affluent members of batch ’66 readily answered the
call and the M.I. BATCH ’66 FOUNDATION came to being. It became an entity
with a purpose for its existence – to help the less fortunate members of class
’66. The foundation was registered with the Securities and Exchange
Commission (SEC) thought the combined efforts Piding Milan Felix
Natividad. The first project of the group was a scholarship grant to
deserving children of batch mates. Donations were solicited and
fund-generating activities were held. Proof of the success of this
endeavor was the daughter of Butoy Enriquez, who graded with a B.S. Nursing
degree, and is now the breadwinner of her family. Everybody was elated
with the outcome…but that was 20 years ago.
Today that entity BATCH ’66 FOUNDATION is slowly
dying form apathy.
It has lost its sense of direction and reason for
being. Once again, Gene Custodio is sounding the call: “DO WE ALLOW IT TO
DIE OR DO WE REVIVE IT?”
Current Officers
PHILIPPINE GROUP:
Presidents:
Secretary:
Treasurer:
Committees:
MI
Class 66 for US/Canada/Other Countries Outside of the
Marketing
Coordinators:
Letter from Priscila
Hello to Everyone.
I am delighted to be reconnected with you after 40 long years. You were my second batch of students, and little did I know that you would also be my last. It had been a short teaching career for me. Fate has a way of intervening and changing the course of our lives.
What do I remember of your class? After four decades, my memories are quite hazy. But I do remember many names and their youthful faces. When Tito (Agustinito) Cruz contacted me, I did not have any problem recalling who he was. At first, he thought I was confusing him with another person, and so he sent me two photos, the new and the old. I won’t recognize the man he has become, but certainly, the image of the adolescent boy stored in my memory completely matched the photo he sent me. I told him I still remember his eyes, his smile, his voice, and where he was seated in my class. I can say the same things about many of you – Isaac, Gene, Jerry, Ver, Lilia M, Lillian L, and so many others too numerous to mention here. Your batch is also special in the sense that my siblings, Catalina and Ner, belong to your group.
I can relate to many of your high school experiences as I am an M.I. graduate too (Class ’59). Many of your teachers had been mine too – Miss Roberto, Mrs. Bernardo, Mrs. Rosales, Mrs. Lim, Miss Teodora Belza, Miss Nieves Cruz, Miss Roy, Mrs. Ocampo, Mrs. Pilongo, Mrs. Barazon, Miss Teresita Bordador, the two Miss Riveros (Conchita and Zenaida), Miss Ovenson and Mrs. Nicdao (remember her?-- the P.E. teacher). Although I had become their co-teacher, they were always my instructors. So if sometimes the class became noisy, I watched with trepidation, from where I stood, if the next-door teacher would come out of her room and show signs that she was being disturbed. I pretended to be angry to manage the class.
One of the joys of teaching is knowing that you have imparted some skills to the students. If you got the answers right, I felt joy because I knew that I had been understood. I only wished that there had been fewer students in each class -- 40 or 50 in each class is too big for effective teaching and learning.
I will be retired by the time you celebrate your 40th homecoming in October 2006. You will always be part of my life, and I remember those years with fondness.
God bless, and cheers.
Priscila Eugenio- Kalevar
January 9, 2006
Getting to Know You
The first time I read the e-mail exchanges was when my husband
told me that I have a few e-mail messages.
I was surprised to see that there were quite a few. I never bothered using our computer at home,
because I don’t have the time and also I thought I’ve been using the computer
all day at work already and that’s enough for me. But when I started reading the exchanges, it
got me interested to e-mail back and that’s how I started sharing some thoughts
and ideas with everybody in the MI Class 66 Google group.
It’s amazing how simple exchanges of ideas and experiences can make one feel connected to people you’ve never had a chance to talk to after high school. We are able to communicate in such a way that we feel confident enough to share secret crushes and silly things others did during those high school years. Sharing jokes and some not so happy news. In some ways, we get to know each other’s likes and dislikes, personal ideas, opinions, suggestions, family life, and children and grandchildren included. We also learn about ones hobbies and work and even future plans about retirement, although some are already enjoying their retirement.
Getting to know those who are unselfishly sharing their talents, time and even money to make this 40th year grand reunion a success, makes me proud to be part of this wonderful group of people. The more we exchange ideas, opinions and suggestions, the more we get to know each other’s feelings, emotions and thoughts. Never in our wildest dreams that with this getting together, we learn to appreciate each other’s company as friends and reminisce about the good old days without being embarrassed and with no inhibitions whatsoever. Hope that we will continue to get in touch with most if not everybody even after the grand reunion is over. Let’s continue to get to know each other and hopefully we will be able to maintain the friendships that were developed all this time. As the song goes –
“Getting to
know you, getting to know more about you, Getting to know you, getting to know
all of you…”
By: Lilia Manalastas Bayan
Bottom line of Hard Work
As
published in “Women in Business,” the official newsletter of the Women’s
Business Council of the
Lily Linsangan: Success - bottom line of hard work
Nothing
is so high that cannot be reached…or what’s a heaven for! Such truism could
very well describe the inspiring story of Lily Linsangan, who defied all odds to realize her
ambition to be a top-notch corporate accountant/auditor. Working her way
through college and driven by her ambition, Lily proved to herself that
sacrifice begets success if one keeps herself on track.
Now as a partner and head of
the Audit Division of one of the country’s top-notch accounting firms,
Punongbayan & Araullo (P&A), she can look back and say, “I’ve done it
my way.”
When Lily was seventeen years
old, she was forced to quit school to give way to her sister’s college
education. But instead of sulking, she squared her shoulders and took on a job
as an apprentice weaver at a textile manufacturing company near her home in Bocaue,
Bulacan.
Even at this young age, she
showed admirable work ethic and drive for excellence and quickly moved up the
ladder to become quality controller of the company and, later, production shift
supervisor. To sharpen her supervisory skills and textile production,
knowledge, Lily took up a textile design course at a correspondence school. She
did this on her own without the knowledge of anyone in the company. This added
skill and knowledge proved useful to her work, and her company was quite pleased
and surprised when she demonstrated her mastery of the textile production
business when she was appointed as weave designer and production controller.
She thoroughly enjoyed the job and the responsibilities that came with it. But
all this changed when a labor strike broke out in the company. The labor unrest
forced her to think about other options to purse her career.
So Lily decided to go back to
school to take up accounting. She was a working student but remained undaunted
by the fact that she was holding concurrent positions in the accounting, design
and production scheduling departments of the textile company. Working doubly
hard, Lily finished her degree in three-and-a-half years. She graduated magna
cum laude and even placed seventh in the October 1981 CPA board examinations.
With her career in textile at a plateau, she decided to open a new chapter in
her life. She plunged head on into the world of accounting and auditing.
In no time, her reputation as a
no-nonsense, exacting and conscientious professional came to the attention of
Benjamin Punongbayan, noted and respected guru among the country’s accounting
firms. She did not hesitate to join Mr. Punongbayan’s invitation to join his
firm. Lily recalls that nothing “comes close to how difficult that experience
was, as during the first five years, we were doing everything, from typing to
binding of reports.”
She found a home at P&A and
continues to look up to Mr. Punongbayan in great admiration.
Today, she supervises over 200
staff members who look up to her as their mentor. She hopes to contribute
positively to their development and to help them nurture their potential and
instill in them what she has learned from her own personal experience: dreams
can come true only when one works at it.
Lily Linsangan is a founding
member of the Women’s Business Council Philippines and is currently its auditor
and chair of the membership committee.
Las
Vegas Mini Reunion
Saturday (Feb 11)
3pm
Hotel check-in
5:30pm Buffet
Dinner at NY NY or in any of the big hotels nearby such as MGM Grand, Las Vegas Hilton, Rio,
or Paris--per person price range is $15 to $25/person. Family is included in this activity.
The rest of the
night Informal get together at Manny's suite or
conference room at NY NY (bonding
time, families are included but are free to leave anytime during the night
while classmates are still having fun, which might be boring for them),
fun part emceed by Danny & Roger for games, etc.( Some surprise
numbers are coming cooked by Danny &
Roger). Drinking, limited to wine brought by Manny and Tito (baseball
losers )
(This part below is going to be a surprise for the group)
Giving
of fun awards and certificates, e.g., most changed,
most children/grandchildren, longest married, etc.
Sunday (Feb 12)
Morning---
Free Time
11am to 12 noon– Brunch
at
Families are included.
12 to 2:15pm
we can use to carpool, tour bus is preferred if Tito can
arrange it.
Those who have already been
to Hoover Dam may spend the rest of the morning
and part of the afternoon
shopping/touring the new hotels on the Strip
Approx. 3PM
Back from Hoover Dam to Manny's suite or conference room—Business meeting. We’ll have snacks and soda, no liquor
Early evening—
Catch a show for everybody/preferably a dinner show. There are enormous
number of shows available, when we purchase our tickets the same day a few
hours before the show, they can be had for 50% discount. See www.tickets2nite.com
Rest of the night
Private time for couples and families—there's time to
see another special show, just roaming around the Strip or keeping the slot
machines busy, etc.
Monday (Feb 13)
Most of us are checking out this day. Those who are
staying, of course, will have more fun--too many exciting things to do in VEGAS
Just an additional thought about our
When Tito originated the idea that it
would nice for the US/Canada/Hong Kong group to have a warm-up mini-reunion, it
was an uncanny, bulls-eye idea.
Normally, all a person has to do when he/she goes to Vegas is just to be
there and
Our US/Canada/Hong Kong MI Class ’66
has something extraordinary on top of everything
Balitaktakan sa Website
ATTENTION: BATCH M.I. ‘66
- Everyone is invited to join the Balitaktakan-It is in form of either BALAGTASAN or TULAAN , this is just for fun and not a contest. This will refresh our memories from the subject Filipino during our High School years.
- You can submit your entry by sending it thru e-mail at bamboo66@gmail.com in Microsoft Word format. Attach it on your e-mail or plain message (please sign and indicate your section at the bottom)
- Try to condense or make your entry as short as possible, but make it meaningful. We will delete the entry after 2 weeks for room for others. Here are some samples that were posted in the googlegroup earlier.
aba naku aba naku
ako'y gulat na gulat sa inyo,
lahat yata ng sports ay alam nyo,
ginugulan ng oras panoorin mga ito!
pinagpustahan pa nga ninyo,
angels vs. white sox mananalo ay sino,
ngayong alam na white sox ang nanalo,
may isang nagtago kasi siya'y natalo!
ako'y bumabati kay roger at
sa
sa kanyang white sox sa division nanalo,
susunod naman ay ang kampeonato,
makuha kaya nila ano sa palagay nyo?
--Danny
maraming salanat sa yo daning kaibigan
sa mga papuri sa aking team na nahirang
hindi ako pwede sa yo sa balagtasan
pagka't akoy naka setenta'y sinko lamang
sa pilipino ang aking nakayanan
gumising ka ner at akoy iyong tulungan
hindi ako kundi ikaw ang panglaban
dito kay dany na may tangan tangan
na mahaba nay matulis pang sundang
(sundang =di ba espada yon?)
napasubo yata ako dahil pinagpapawisan
habang sa labas naman ay saksakan ng ginaw
subalit di nagsisisi "at least" aking sinubukan
itoy hindi paghamon kundi katuwaan lang
--Roger
kaibigang roger ako'y iyong ginulat,
hindi lang sa computer ika'y bumabanat,
ipagpatuloy mo sa
malay mo balang araw diyan ka sumikat!
maraming salamat kaibigang tito,
sa papuring ibinigay sa pagtula ko,
wag lang isiping di ako nagtatrabaho,
sa totoo lang ito ang pahinga ko!
roger salamat pagbibigay direksyon,
sa lugar ni joe kung paano paparoon,
inihanda ko na ang bangkang gagamitin,
sa aking pagpalaot sa pacific ocean!
--Danny
Every body are invited to join to have more fun.
Ver- pls sharpen you pencil and show your hidden talent.
Danny- this is my response to your last message.
sa 'yong payo, sa pagsulat ay sumikat
aking memorya'y halatang kumukunat
palubog na ang araw, at kulubot na balat
kaibigang danny, pagre"retire" sa 'kin ang dapat
salamat manny aking kababaryo
ikaw ay lumabas tinanggap ang pagkatalo
maliit ang kagat ko, sa makapal na wallet mo
"unfair" naman sa akin, kung ang laban ko'y tabla 'o' talo
ano ba ang nangyayari sa ating kadalagahan
bakit nangawala sila ba'y nagpulasan
maari namang sila'y nasa bakasyunan lamang
'o' di kaya'y natatakot sa ating kapogihan
pagpunta kina joe ay huwag mong nang isipin
doon sa
hindi mo kami matitiis, aming kasayahan ay mabitin
para lalong sumaya ang "mini reunion" natin
Hey guys -masarap pala itong balagtasan.
--Roger
Heto na heto na
Maagang nagumpisa
Labanan sa pagtula
Kahit di pa nagkikita
Katahimikan ay paumanhinan
Biglang nawala sa sirkang usapan
Walang magawa pilitin ko man
Komputer nagbara dito sa tahanan
Pero ngayon okey na
Kaibigang Roger may katulong ka
Pati mga tsika gustong kumasa
Ewan lang kung tatagal sila
Hindi po naghahamon
Hindi rin naggagatong
Nadala lang ng pagkakataon
Kahit wala sa direksyon
--Ner
Pareng Roger,
Sa paggawa ng
Kung sariling talent ay OK pa ako
Pero kung balagtasan ay inyong gusto
Ituloy natin ang inumpisahan ni Danilo.
College time ay aking naalala
Panahong si Lorlie ay laging kasama (sumalangit nawa)
Sa Bulacan Varsitarian kami ay nagumpisa
Ng lihim na sulat pero pangalang iba.
Aking natuklasan, si Lorlie ay Marikit,
Kaya ako ay sumulat at sa aming bulletin isiningit
Kaagad-agad kwento niya sa akin ay binanggit
Ako naman ay pakunwaring sa kanya'y nakikinig.
Tuwang tuwa siya at sabi niya ay laging patula ito
At ang style hindi nagbabgo
Kaya matagal kong inilihim at nagenjoy ako
Tuwing siya'y magkukwento tungkol kay
Lagalag na Paru-paro.
Ngayong matanda na at walang practice
Sa pagsulat ng
Kung ang iyong hiling lapis ay gawing matulis
Pipilitin natin at ang utak ay aking ikikiskis.
Aking trade mark ay iisipin pa
Pero kung binabalak ay balagtasan na
Sa lahat at kababaihan ay maghahanda na.
Ano ang say ninyo, Amor and Zeny. . . Muntik na kayong magulat dahil nagbabalak na akong sumigaw kagabi ng "GISSSSENG....."
--Ver
Talagang mahusay ang ating kalalakihan sa pagtula,
Pero humanda, kaming kababaihan, malapit nang magsimula.
Huwag lang ngayon,gawain sa upisina aming hinaharap
Mabigyan ng "bonus, ang aming pinapangarap!
He-he, puede na.Practice lang 'yan!
Zenny
nauwi sa
Kaya Danny, Roger, Ver at Nereo
magsitatag kayo sa labanang ito.
Kabaro kong Zeny, dapat ay humanda
malalaban tayo, itatayo ang bandila
Ang tanong ko muna bago magsimula
anong TOPIC kaya ating itatakda?
Anong say nyo mga kamagaral?
--Amor
Kung ika'y hinahamon
Ano'ng iyong gagawin?
Puede kang lumaban
O kaya'y mag-'turn tail'.
Ngunit kung ika'y taga Bulacan
At hinamon ng Balatasan,
Hindi puedeng umurong,
Susugod kahit medyo utal.
--Jerry
Tingnan ko nga
Kung kaya ko.
Hmm... medyo mahirap
Pero masarap.
Ano ba ang buhay Pilipino?
Tayo'y masaya
Kahit maraming problema.
Tayo'y maka-Diyos
At mahusay makisama.
Sabi ng mga Espanyol (noon)
Tayo raw ay tamad
Nguni't di ba nila alam
Madaling mapagod
Kung masyadong mainit
At liksing kilos naman
Ang kailangan kung malamig.
Itong balagtasan na ito ang katunayan
Na kaniya kaniya ang talino
Hangang hanga ako sa inyong lahat
Kaya't ipagpatuloy, saludo ako sa inyong lahat.
Priscila
Ako’y may kumpisal
Sa mga giliw na kamag-aral
Ilang buwan ang binilang
Ako ay pangiti- ngiti lamang
Ang inyong balitaktakan o bolahan?
Ay marubdob kong sinubaybayan
Sa bawat pagsagot ng taga M.I. 66
Paghanga ko’y tunay sa mga walastik!
Yaring kasamang nagpatumpik-tumpik pa
Di man magsabi’y, totoong tuwang-tuwa
Sa bawat pagbukas nitong kasangkapan
Wari ba’y may tv series na inaabangan
Di ko na kayang mag fence sitter lang
Kailangan lang gumawa ng panahon
Di ba pag gusto’y tiyak na kakayanin?
Sa ginawang paglahok, sana’y di pagsisihan
Ang sa totoo’y, nakipagugnayan na
Kina Jerry, Nereo at Ms. Precilla
Kakaibang high ang aking naramdaman
Nang sila’y makaniig noong nakalipas na buwan
Sina Zeny, Lilia, Pete , Enyong at Amor
Rene,Tito. Danny , Joe at Roger
Muling nakilala sa mga bagong larawan
Sina Ver at Tessie pati na si Isaac ….nababasa ko naman
Pagtupad sa pangako kay kaibigang Jerry
Larawan ko at ng pamilya’y heto na
Nag-intay pa kasing kami’y magkatipon-tipon
Para bunsong si Rachel ay aming makasama
Romeo ang pangalan ng butihing esposo
Kaya’t panganay ay si Romeo,Jr… mag-aaral ng Law
Ang pangalawa ay si Ryan, isa ng Arkitekto
Hindi ko mapatawad… pagkat ako’y ginawang Impo!
Mga kamag-aral, isang paliwanag lamang
Palayaw kong “Baby”, dala-dala ko pa hangga ngayon
Sa paglakad ng panahon, naging “Babes”ang tawag sa ‘kin
Felisa Soriano- Justiniani po, sa inyo’y nagpupugay.
Whew!!!…
Heto na mga kasama
Mga tsika talagang kakasa
Sa labanang pagtula
May ibubuga pala
Huwag sanang haplitin
Dila ay huwag pilitin
Kung ano lang ang kayanin
Siya na lang bigkasin
Alalaong baga e si Miss Belza
Kung kaniyang mababasa
Mga tulang katha ng sisentaysais sirka
Tiyak na galak tuwa at saya
Pero baka di matagalan
Haba ng Balagtasan
Kung sakali't maubusan
Ako ay MIRON na lang
Ner
Pinipiga yaring utak
Napipilipit ang dila
Upang ako'y makalikha
ng ipanglalabang tula
Bakit naman sa dami ng
ating puedeng isagawa
yan pang tula ang pinili
hindi na lang talumpati
Tapos na ba ang pustahan
ng mga lalake
sa palarong Soccer
sino ang nagkampeon
Sa Las Vegas pala magpapakalango
mga kabaro ko pano naman tayo?
Si Mrs. Kalevar di ko naririnig
Magpakita ka Ma'am, kami ay tulungan
Kahit ang minaster mo ay ang Algebra
gawin mong patula upang sila'y matulala
AMOR
>
> Wow-wow-wow-GO-GO, Amor, " this is cheering" para sa iyo!
> Ako'y di pa makalaban, gawain sa upisina'y number one.
> Trabaho din sa tahanan, ako'y ocupado, gabi't araw!
> Kaya maghintay mga kamag-aral, sa Nobiembre's talagang lalaban.
>
> :-zeny
Roger at Danny,
Hindi ko malaman ang aking sasabihin
Sa natatagong talent ng aking kamagaral
Ma lalaki o ma babae
Pareparehong may sinasabi
Sa pagbigkas ng
Contagious itong sinimulan ninyong ito.
Joe
huwag niyong hamakin dalawa nating prinsesa
sa sample nila, tila suntok, nakita koy estrelya
kung silay kumpleto at "tune up" na,
tayong mga prinsipe pagsuutin nila ng saya
kasamang ner sa paghilig natin sa musika
dadalhin koy accordion ikaw ay gitara
sa kanila tayo ay pupunta,
at doon tayoy manghaharana(naks ha)
Roger
aba naku aba naku
nakatutuwa nangyayaring ito,
di nyo ba napapansin,
balitaktakan ay umiigting?!
ito palang si roger ay isang gentleman,
ipinagtanggol pa mga kababaihan,
huwag kang padadala sa kanila kaibigan,
magagaling mga yan di mo lang alam!
kaibigang ner ika'y wag magtaka,
kung usapan sa balagtasan napunta,
puede namang kasi ating kwentuhan,
idaan sa patula at gawing balagtasan!
si kaibigang ver nagsimula nang humabi,
natuklasang talento na naisangtabi,
ibalik mo kaibigan natatanging katangian,
pagkat ang pagtula ay magandang karanasan!
hindi nga ba't nalikhang mga kanta,
lahat ng yon ay sa
nilahukan ng himig arrangement tawag nila,
at yon ang inawit sa natatangi mong sinta?
kaya lahat ay aking inaanyayahan,
halina sali na sa ating balagtasan,
sa paghabi ng
sabi nga ng nike "just do it" lamang!
Danny
Sa aking ma nga paguwi sa ating bayan
Maraming nakasama sa paginom at kainan
Minsan may lumapit sa akin akoy binulungan
Siya raw ay may kaibigan sa
Ako'y kanyang hinilingan pagbalik sa Americang bayan
Kumpol ng bulaklak sa kanya ay ibigay at ialay
Bumalik, dumating bulaklak at sulat naibigay
Kay sarap kay ganda usapan kay tagal
Class re-union Batch 66 napagusapan
Sino sino sila dito sa
1st re-union petsay napagkasunduan
Sa bahay niya gaganapin at pagsasalu-saluhan
Si Joe, si Jerry J J kong binansagan
Si Ochie, Zeny at Audrey mga kababaihan
Pati ako anim lahat pagkain pinagsaluhan
Dito nabuo ating barangay pati na unang usapan
Sumunod na pagtitipon sa kanya kanyang mga lugar
Si Gene Eugenio dumating nalaman susunod na meeting
Sa Chino Hills doon siya noon naninirahan.
Katulad ng panahon umiinit lumalamig
Lumipas mga araw pag init di sumapit
Dumating si Amor dito na rin maninirahan
Kamiy tatlo threes companing naturingan
Dahil kay JJ na mga kaibigan
At computer age na ginagalawan
Tayo ay nagkaisa one more time
Sa ika 40th celebration time.
Heto na heto na wag kang aalis kasali ka
Amor, Zeny, Rita, Adela, Lilia at mam Priscilla
Sumulat kayo at sumali kami ay masaya.
Manny
aba naku aba naku,
sumabog bolang kristal ko!
white sox kinuha kampeonato,
nasira tuloy prediksyon ko!
sa lahat ng naglamay para panoorin,
di naman nausyami ang paniniwala,
kanyang team ang siyang nagwagi nga!
ngayong tapos na larong kinalokohan,
balik
di nyo ba napansin lahat nagkakasayahan,
sa bagong talento na inyong natuklasan!
sa edad na ating kinabibilangan,
dapat ngang ingatan ating kalusugan,
karne, baboy, balat ng manok ay iwasan,
upang cholesterol sa katawa'y mabawasan!
pusit, hipon, alimango't itlog,
chicharon, bagoong, mga oily food,
kung kayang iwasan gawing kaugalian,
pagkat kalusugan dapat pangalagaan!
pero ang ating mabigat na kalaban,
ang tawag ay "stress" na nararamdaman,
stress sa trabaho, sa bahay o saan man,
matindi ang epekto sa ating kalusugan!
although hindi medically proven ito,
pero ang epekto feel ng katawan mo,
pasensya'y maigsi laging mainit ang ulo,
mabilis magpataas ng blood pressure mo!
ano'ng mahusay sa stress ay panlaban,
kundi isang tahimik at masayang kaisipan,
there's no substitute sa happy disposition,
magaan ang lahat at nasa tamang direksyon!
Danny
Mga kaibigan, wala ba kayong napapansin
Si Roger ay walang tugon sa pagbati natin
Baka di pumasok at di pa gising
Baka sa katuwaan ay kagabi'y nalasing.
Pareng Roger maganda ang laro nitong
Buong akala ko sila ay matatalo
Nang buksan ko ang TV, score ay three-zero
Natuwa rin ako ng mahabol ito.
Aba'y mahal kong asawa ako na ay iniwan
Sabi niya'y inaantok at kanyang tutulugan
Kinabukasan malalaman at Astros na iyan
Pero game ay pinanood at pinagtiyagaan.
Lumamang ang Sox akala ko'y game ay tapos na
Pero itong Astros akalain mong humabol pa
Sa palitan ng pitcher, oras ay humaba na
Mata ko'y bumabagsak sa panonood ay sige pa.
After the 10th inning, score pa rin ay pareho
Kaya ito'y iniwan at natulog ako
Nang matapos ay alas dos, iyan ay oras mo
Alas tres ng umaga ang oras namin dito.
Paggising sa umaga, radyo kaagad ay pinakinggan
Uminom ng kape at binasa ang pahayagan
Nakitang 7-5 at Astros ay talunan
Pagbati namin sa Astros at sa iyo kaibigan.
Kaya ngayong gabi lahat ay mag-aabang
Sa siyudad ng
Kampeon ng World Series sila ay itatanghal
Ikaw Roger, sa Vegas maghihintay ng inumin at pulutan.
Congratulations!!!
Ver and Tessie
Mga kaklase ko, ako'y nagpupugay
Sa ganitong balagtasan ng inyong naumpisahan
Hindi kumpleto sa akin ang isang araw
Hanggant ang computer ay di ko nabubuksan (ay
Ako'y natutuwa at talagang nalilibang
Sa pagbabasa ng inyong balagtasan (o patutsingan)
Dangan nga lamang at sa ngayon ay labis ang aking kalungkutan
Dahil ako ay kailangang lumisan
Totoo mga kaibigan biglaan ang aking paglisan
Sa bansang
Upang ang pinakamamahal kong ina ay aking abutan
Bago man lamang ang kaniyang hininga ay malagutan.
Ako ay nakatakdang dumating sa ating pambansang paliparan
Bandang alas siyete, matapos ang araw ay humimlay
Dala ang pag-asa na aking ina ay aking abutan
Upang batiin sa kaniyang ika-siyam na po at apat na kaarawan (Oct 24)
Labis-labis ang aking kalungkutan
Ng sa aking pagtawag ay aking mapag-alaman
Na ang aming ina ay lagi na lamang nakahimlay
Na sa pakiwari, ako na bunsong anak ay siya na lamang hinihintay.
Mga kaibigan, please lamang,
pakibaba ang inyong mga kilay
At huwag isipin na si Inang ay di ko dinadalaw
O dili kaya, aking pinababayaan.
Buwan ng Marso ng taong kasalukuyan
Di ko nais sabihin para ipagyabang
Ng ora-orada,
Dahil ang aking ina, sa ospital ay nakaratay.
Salamat sa Diyos at sa mga dasal
Ng mga kamag-anak at mga kaibigan
Ang aking ina, RAFAELA ang pangalan
Pagkakita sa akin, sa sakit para lang nagdahilan.
Sa pagkakataong ito, aking napag-alaman
Very slim na ang chance na ang hiram niyang buhay
Ay dagdagan pa ng ating Maykapal
At ang pagal niyang katawan, sa
Ako ay himihiling sa inyo mga kaibigan
Na
Na ang katiwasayan ay kanyang masumpungan
Kung ito na ang pagkakataon na ang kaniyang creator, sya ay tinatawagan.
Ngayon pa lang mga kaibigan
Ibayong pasasalamat ang sa inyo ay inilalaan
At
Ng mga kapatid at kamag-anak ng walang pag-aalinlangan.
Sa kabila ng mga nangyayari ay wala akong pinagsisisihan
Dahil saktong isang taon na ang nakakaraan
Ng kami ng aking butihing katambal sa buhay
Ay umuwi sa Pinas upang ipagdiwang
At kumbidahin ang matagal nang di nakikitang mga kamag-anakan
Ng aking pinakamamahal na ina, ang sa akin ay nagluwal
Aking pansamantalang paglisan mga mahal kong kaklase/kaibigan
Ay may bahid ng lungkot at pag-aagam-agam
Dahil
Di kumpleto ang araw ko kapag di nabasa inyong balagtasan (o patutsingan)
Ang sa inyo ay humahanga, nagpupugay at pansamantalang nagpapaalam
Na di muna tutunghay sa patuloy ninyong balagtasan
Lakip ang dalangin na mayrong mag-volunteer kahit isa man lang
Itago, ipunin mahahalagang sagutan (emails kung turingan)
Ako'y natatakot na sa aking paglisan
Maraming emails aking computer patuloy na datnan
Kahit bagong bili, salitang "delete" di ko magampanan
Butihing asawa emails hindi para sa kaniya, ayaw makialam.
Kawawang computer, dahil sa dami ng emails di makayanan
HIndi naman sa pagyayabang,higit apat na po tanggap sa isang araw
Email ang tawag, dapat ma-delete matapos buksan
Kung hindeeee, malakas na 'BANG' posibleng maulinigan.
Rita
Pagpapala ng Maykapal nawa'y sumaiyo
Ligtas na biyahe sana'y makamtan mo
Sa mahal mong ina tanging dalangin ko
Buhay lumawig pa, good health ay matamo
AMOR
Heto na si Aling Rita
Sa down under galing siya
Malungkot na balita hatid niya
Ina ay nakaratay hinihintay siya
Aming panalangin ay makarating
Maayos makauwi doon sa atin
Awa ng panginoon, siya ay pagpalain
Sapantaha, kaibigang Ver ay tama
Mga babae sa grupo ay malala (great)
Tatabunan tayong mga lalaki
Sa labanang pagtula
To Rita, and family our best wishes for your safe return
Ner Eugenio
To All,
O siya na, siya na, ako'y lalabas na
Dito sa likod ng mahal na asawa
Matagal na pinag-isipan itong balagtasan
Baka kasi pagmulan ng aming awayan
Pero not to worry mga kabalagtasan
Worst na mangyayari sa aming samahan
Magka-iba ng eroplano o upuan
Mini-reunion na pupuntahan (joke lang)
Kung husgahan ang pag-uusapan
Kami ng esposo ay dalawa ang bilang
Siyempre pa, sa mga kababaihan
Ang dapat lang aking kampihan
Sige na sa susunod na ulit
Contribution ko aking isa-submit
Gusto ko lang sa inyo'y ipaalam
Kung saan ako'y kabilang.
Signed: Tessie (without Ver's help)
maraming salamat sa inyong papuri
magaling daw ako ang sabi ni Manny
ang nakatutuwa, dami nang kasali
lahat ng magbasa ay nangawiwili
hindi ako takot sa banta mo Manny
asawa kong mahal sa atin kasali
natutuwa pa nga sa dunong kong iwi
wag lang masusunog ulam sa kawali
ay salamat naman kami'y nadagdagan
Feliza't Priscila ay kapanalig na
sa labanang ito kahit di makata
basta't magbasa lang ay makakatula
pinagtataka ko hindi ko matarok
tatlong maginoo ayaw masilahok
si Jerry, si Joe, gayundin si Tito
kahit papaano magsisali kayo
ang kutob ko ngayon mga kamagaral
Danilo at Nereo kaya nagbabagal
doon sa library ay nangagbubungkal
kumuha ng lakas sa kanilang kural
ito'y biro lamang wag kayong magalit
siguruhing grande inyong pagbabalik
anang matatanda inyong isaisip
pikon ka pag ikaw sa aki'y nagalit
sandali na naman ng pamamaalam
maghihintay ako tugon ng kalaban
sana bukas muli kayo'y naririyan
hindi magsasawang ako ay pakinggan
AMOR
- > Amor ingat ka sa paglikha ng
> Pag napakaganda at kahangahanga
> Tatawagan ko si Pablo baka ikaw ay mabigla
> Sasabihin ko ang totoo ikaw walang ginagawa.(sa bahay)
>
> Remember si Pablo ay kaibigan
> Minsan nakasama sa pagkain at inuman
> Pwede kang guluhin at pakialaman
> Pagka't siya ay pogi sa amin kabilang.
>
> Di ko alam si Priscilla ay may ibubuga
> Akala ko siya sa numero lang kumakasa
> Ngayon kasama nila matematisyan tulaera pa
> Humanda ka Maam priscilla 1 + 1 magrereview ka pa.
>
> Aku naman aku naman at ka balagtasan
> Dito ngayon hihinto at namamaalam
> Si Misis ko kanina pa binubulyawan
> Baka daw mahuli sa aming pinagusapan. (aku naman aku
naman)
Manny
> tingnan mo nga naman itong si Zenaida
> sa pagbe break lang nya ay nakatula pa
> kahit na trabaho'y kanyang itataya
> makasagot lamang palitan ng tula
>
> Sila Ver at Nereo, nasaan na nga ba
> mas marami kayo ayon sa'king kwenta
> kami lang ni Zeny ang sumasagupa
> hintaying sumagot si Lilia at Rita
>
> yan namang si Roger, minsan lang tumula
> buod ng tula nya pagkaing inihanda
> naglalaway tuloy itong aking dila
> kumukulo tuloy ang aking sikmura
>
> Sige mga classmates hanggang dito muna
> at baka masabon ng aking asawa
> trabaho sa bahay dapat inuuna
> di ko gugustuhing maging diborsyada
>Amor
>
> > Amor,aba naku,ako'y tunay na humanga
> > Sa magandang tula, kay Danny'y pambulaga
> > Medyo ako'y matahimik, at walang malikha
> > Hindi yata inspirado, o nagtutulog mantika
> >
> > Ako'y nag-bre-break time dito sa upisina
> > Kahit nakatambak ang trabaho sa mesa
> > Medyo tinatamad akong mag-umpisa
> > Di bale, sa lunch time na lang mag-apura.
> >
> > O sige, mamaya ay muling magbabasa
> > Upang alamin ko kung may sumagot na
> > Mukhang mga seryoso ang mga pogi nating kakilala
> > Alam nilang dumadami ang kalaban nila
> >
> > zeny
>> >
> > ay salamat naman nagulantang muli
> > at sa kanyang lungga lumabas si Danny
> > bandila ng pogi itayo mong muli
> > mabuti na lamang nahandyan si Manny
> >
> > nararamdaman ko itong si Virgilio
> > pigil kung lumaban tila nalilito
> > danga'y ang mahal nya, ayaw nyang matalo ganyan kung umibig mga
bulakenyo
> >
> > website Class 66 muling binuksan ko
> > marami ng mukhang napadagdag dito
> > kay sarap pagmasdan mga kaklase ko
> > habang humihigop ng kapeng barako
> >
> > sa pagisaisa mga mukha nila
> > muling nagbabalik mga alaala
> > mga araw noong tayo ay bata pa
> > sa gunita'y sadyang hindi mabubura
> >
> > parang kailan lamang di ka man mainip
> > mga bata tayong kung turinga'y paslit
> > araw ay nalagas buhok ay numipis
> > apatnapung taon tunay na kay bilis
> >
> > tigilan ko na nga itong pagmumuni
> > dahil tila lungkot ang humahalil
> > sa paghalukay ko sa mga memory
> > naisip ko tuloy buhay ay kay igsi
> >
> > kaya tayong lahat dapat ay magsaya
> > sa reunion natin muling magkikita
> > ibabalik natin mga alaala
> > darasaling kamtin maraming taon pa.
> > AMOR
> >
Amor, ang ganda ng
Nakakaingaya
Ako'y nalulungkot rin
Kung maalaala
Ang nakalipas
At ang ating mga mahal
Na wala na.
Tama ang sabi mo
Dapat magsaya
Ngayon
Hindi natin hawak
Ang bukas
At ang nakalipas
Ay nakahulagpos na.
Priscila
ako'y naririto, nagmamatyag lamang
habang gumagawa ng gawaing bahay
kayo ang nawala ako ay nalumbay
kaya ako muna ay naghintay-hintay
tumatamlay yata ang ating tulaan
abala ang lahat sa holiday season
habang si Ochie at si Manny ay naron
sa Pilipinas sila ay nagbabakasyon
uuwi si Norie a diyes ng Disyembre
magikitakita ang magkakaklase
ididiscuss nila ang mga detalye
ng ating reunion sa buwan ng Oktubre
nahan si Vergilio gayun din si Nereo
alam kong malamig na dyan sa lugar nyo
ano kayang dahil at tahimik kayo
huwag naman sanang nalubog sa yelo
pasko'y malapit na aking naalala
panahong nagdaan nung ako'y bata pa
ewan ko kung bakit sadyang naiiba
masasayang pasko doon sa bansa ko
yayaman din lamang at magpapasko na
mungkahi ko'y gawin natin itong paksa
pagbating pamasko'y ating itutula
mga kwentong pasko na nakakatuwa
paalam na muna mga kaeskwela
baka masesante ng aking asawa
magbabalik ako huwag magalala
kung makikita ko ang sagot nyong tula
- Amor
> aba naku aba naku
> may nagparamdam kahit pa'no,
> salamat zeny sa pagsagot mo,
> at least nagka-time ka sagutin ito!
>
> si joe'y nagshare about time and it's value,
> ipinaalala sa atin kahalagahan nito,
> yung mumunting bagay pag nakaligtaan,
> di maibabalik ang oras para magampanan.
>
> kaya kung anuman ang pinagkakaabalahan,
> ating isaisip munting bagay pahalagahan,
> kapag pagkakataon tayo'y nalampasan,
> di na maibabalik maglupasay ka man!
>
Danny:
> Kaibigang Danilo, kami'y pagpasensiyahan
> Talagang okupado sa upisina't tahanan
> Pagdedekorasyon para sa kapaskuhan
> Unti-unting ginagawa para matapos na lang
>
> Ang katahimikan ay pansamantala lamang
> Pagkatapos ng holidays ay labanan na naman
> Iniipon namin ang mapagkuekuentuhan
> Para sa Enero, balagtasan ay lubusan
>
> Zeny
>
> aba naku aba naku
> katahimikan parang kamposanto,
> huni lang ng butiki ang naririnig ko,
> walang nagpaparamdam kahit sino!
>
> kahit itong ating mga kababaihan,
> ni isa'y walang gustong magparamdam,
> pagkatapos ng thanksgiving na handaan,
> nangapagod yata sa ginawang kasayahan.
>
> itong si amor na mahilig magsisigaw,
> hoy gising daw sa mga kabaranggay,
> nawala't sukat di malaman kung nasaan,
> kinalimutan na yata itong ating tulaan!
>
> di ko mawari ano'ng pinagkakaabalahan,
> itong ating tsikahan parang kinalimutan,
> ah siguro balitaktakan ay kinaligtaan,
> dahil pagtula kanilang kinasawaan!
>
> sana'y
> mga kabaranggay di naman nagsawa,
> marahil wala lang time para makakatha,
> at mga bising bisi lang sa ibang ginagawa.
>
> magandang muli mga kabarangay,
> sa gabing ito sa inyong pagkakahimlay,
> pagpalain kayo ng Diyos na Maykapal,
> mga angel de la guardia kayo'y bantayan!
>
Danny
MINI REUNION SA
may di kaaya-ayang amoy sabi ni amor at joe
imperial,circus sabi ni insan, teritoryo ng latino
sa king pagdalo sa reunion, nalanghap niyo'y borito
alam niyo na kung saan nag check in, itong inyong amigo
sa pagkanta sa kareoke, lahat obligadong lumahok
huwag magalala kahit mapiyok na parang manok
ngayon pa lang mag practice na, ng di parang nabilaok
pamorningan ito, hanggang madinig natin ang tandang tumilaok-
filipino restaurant, lulusubin natin sa
naglalaway ako ng banggitin ni ver, mga panghimagas
daig pa natin ang namiyesta, may litson pa ni mang tomas
ating bewang sa rayuma ,bukas ,tadtad ng salonpas
sangayon ako sa vegas,parting naka pajama
pabibili ako kay misis, ng bago at “name brand” pa
mahirap nang mapahiya dito sa mga kaeskuwela
baka aking madala,yong luma na may butas pa ang pundya
mga kadalagahan, sinisinta namin, ginigiliw
inyong pagmamahal, huwag naman sanang magmamaliw
kung kayo’y nagsalawahan, maaring kami’y tuluyang mabaliw
ang pagibig namin,sing sarap, ng bangos na pinaksiw
(teka ba’t nauwi sa ulam, di bale na, nasa rhyme naman)
Roger
:
aba naku aba naku,
okay lang roger pare ko,
programa'y di naman pinoproblema,
kaya payo ko'y magpagaling ka muna.
yung ating gagawin sa mini reunion,
anything goes dahil pagkikita ang layon,
nabanggit na ni tito ang surprise portion,
kaya pansin natin sa iba na ituon!
alam mo yang ginaw ay nasa isip lang,
mentras iniisip ay lalong giniginaw,
magsuot ng ayos mga tenga'y takpan,
ikaw ay safe kahit hangin ay mahipan.
ang huwag lang gagawin kaibigan,
mag alis ng saplot sa'yong katawan,
lalo't nasa gitna ng mainit na lambingan,
para yang likod mo'y di malamigan!
ner payo ko sana'y iyong dinggin,
pagpayag ng asawa'y wag mong pilitin,
siguro nais niyang sa kanya manggaling,
kusang loob niya yon kanyang gagawin.
pero hindi ako magtataka,
kung last minute magdecide siya,
para kasing ugali ng babae'y iisa,
ayaw pag pinilit gusto naman pala!
payo ni roger kina ver at tess magtanong,
di niya alam pagdalo si tess nagdesisyon,
kung anong dahilan wag ka ng magtanong,
pagmamahalan nila'y talagang ganoon!
Danny
ang teknik ner, sa mga misis, ika ngay konting karinyo
parang noong nanliligaw, ikaw ay may sinusuyo
iwasang sumama ang loob,sa'yo siya'y magtampo
ang kapalit at gantimpala mo, matunog niyang "OO"
sino man sa atin, ang relasyon magkaproblema
alam natin kung sinong lalapitan, libreng konsulta
walang iba kundi si tessie at ver, mula pa sa
kanilang pagmamahalan, hanggang ngayo'y sobrang tamis pa
Roger
kasamang Roger palaga'y ko di mo alam
tunay na kahulugan ng salitang GINAW
kung gusto mong malaman sa
tuque,long john, parka, ear muff, huwag kalimutan
ngayon dito tambak na rin ang snow
panahong gusto mo, pero ayaw mo
ibang activity naman kapag may yelo
magandang exercise, magpala ng snow
mga araw ay binibilang, halos ay hatakin
anticipation para sa mini reunion
pero si esmi ayaw pa ring magdesisyon
solo flight ako, puede kaya iyon
Ner
aba naku aba naku
itong si amor kinategorays tayo,
anuman daw topic ang iyong gusto,
taong lalapitan kanya nang sinino!
kanya daw sagot e chika chika,
ibig sabihin lahi kayo ng tsismosa,
basta't kalalakihan wag lang pag usapan,
at comparing notes inyo sanang iwasan.
sinabi naman ni roger meron daw inuman,
ang magpapainom e yun daw mga talunan,
kanyang tinutukoy ay di ko lang alam,
pumusta ba sa baseball nung nakaraan?
pareng roger ako'y iyo sanang gabayan,
mga laro't gagawin ano'ng nasa isipan,
sabi kasi ni amor sagot ko'y kakenkuyan,
e sersoyo akong tao di lang niya alam!
dun naman sa parte ng ating kantahan,
makabubuti siguro lahat ay paghandaan,
yung gustong kantahin si roger ay sabihan,
para kantang aawitin mahanap ang minus one.
yung suggestion ni roger na line dance daw,
ihanda ang musika amor ito'y pangunahan,
tutal sa ballroom dancing ika'y expert na,
turuan mo kaming puro kaliwa mga paa!
pagdating naman daw sa usapang seryoso,
bakit itong si amor itinuro sina jerry at joe,
dahil ba sila'y mukhang galing sa seminaryo,
di tulad ni roger, ner, tito, manny at ako?
pagdating naman daw sa pagiging romantiko,
itong si ver daw ang dapat kausapin ninyo,
maalwang samahan malaman ano'ng sikreto,
ba't di si tess tanungin e siya ang nagsakripisyo!
sa subject naman daw ng pagnenegosyo,
si manny ang kausapin para malaman ninyo,
paano pumasok at malaman ano'ng sikreto,
para lumago at maging successful kayo!
sa larangan naman ng musika't pagkanta,
sina roger at ner ang mga experts ay sila,
disintunadong mga boses maitutuwid nila,
gradweyt ng beer garden sa kantahan hari sila!
Danny
mamimiss ka namin sa mini reunion
giliw naming guro sana ay naroon
matagal pa naman araw na nataon
malay mo baka ikaw ay magkapanahon
tama nga siguro doon sa Las Vegas
pagkikita kita mas lalong sasaya
gawing spontaneous takbo ng kwentuhan
umayon sa agos ng mga istorya
yung mga mahilig sa slot makina
si Rene tanungin sya'y taga Pechanga
magpapakasawa isusulit nila
ang haba ng byaheng kanilang ginawa
kung ang ligaya mo naman ay musika
si Roger at Nereo dapat makasama
tutugtugan ka nila, sasayawan ka pa
pakikipaghunta gagawing pakanta
kung hilig nyo naman makipagkwentuhan
si Joe at si Jerry ang inyong lapitan
at kung negosyo ang gusto nyong usapan
si Manny sa ganyan di ka titigilan
tungkol sa pamilya si Ver ang tanungin
asawang si Tessie sa hunta kasali
saan ba magaling kaibigang Danny
kundi sa kenkuyan tayo'y mawiwili
mga kabaro ko hindi patatalo
magchi chika chika o mangaglalaro
o kaya si mister sa strip yayain mo
doon ay mamasyal o maglakad kayo
tunay na kay raming handog ang Las Vegas
sa maraming taong hanap ay ligaya
paalala lamang sa mga kasama
huwag kayong uuwi na butas ang bulsa (ha ha ha!)
AMOR
>
> Tama si Amor,
> Hindi puedeng lahat ng detalye
> Ay puedeng iplano
>
> Ika nga sa inglis - go with the flow
> Ang masaya ay magkita-kita kayo
> Kahit hindo ako makakarating
> Excited ako sa inyong
> Mga balak at pagpaplano.
Priscila
kaibigang danny, salamat sa pagbati't pagmamalasakit
nakaraang Pasko't Bagong Taon, matiwasay namang sumapit
nagastos sa shopping-ngan, ngayon ay bayaran ng credit
nararamdaman ko ang sakit, sa bulsa ito'y malaking pasakit
bilin ni mrs rosales, 3rd year noon B2 ang aking section
tricycle boy man daw, humantong aming profession
anggulo sa geometry, kailangan sa pagliko at kalkulasyon
tama siya kung wala nito, isang masaklap na collision
Roger
aba naku aba naku
kwentuhan na lang natira sa inyo,
balagtasan nakalimutan na yata,
wala ni isa ang humahabi ng
mapayapang bagong taon sa inyo,
Diyos nawa'y pagpalain lahat tayo,
ligaya't kalusugan tayo'y biyayaan,
iiwas tayo sa sakuna't karamdaman.
ano ba ang dulot ng bagong taon,
may nababago ba't naiiba ng layon?
ano nga ba ating new year's resolution,
maisasagawa ba o nasa isip lang yon?
nasa tao ang gawa, nasa Diyos ang awa,
mga dating
layuning pansarili gawing pangkapwa,
isama sa dasal kapakanan ng bansa.
sumainyo nawa kapayapaan at pagpapala,
pag ibig sa puso para sa ating kapwa,
ating ipagpasalamat buhay at biyaya,
Kanyang ipinagkaloob at binigyang awa!
Danny
Las Vegas
New York New York Hotel,
Hi everyone,
Below is our
business meeting agenda in
A. Secretary Amor's report of the previous meeting in Joe's place
B. Report from Manny of his most recent Philippine trip--meeting with Phil. Class 66 leaders
C.-- 1-- Danny and Roger giving us an imaginary journey as to what entertainment the MI Class '66 can expect during our 40-year anniversary grand reunion come Oct. 28, 2006.
-- 2-- Brainstorming with Pete Cruz about how we can make our Morong, Bataan excursion, a week after the banquet, a truly enjoyable outing.
-- 3-- Small goups extra activities we can do the days between the banquet and the excursion. Activities such as going bowling, playing golf, etc.
-- 4-- Ideas for gifts and souvenirs to share with all MI Class 66 attendees.
- - 5-- Discussion with Manny and Ochie about fundraising, ad sales, etc.
-- 6-- Other subjects you care to add to our meeting agenda.
Have a safe
and pleasant trip. See you in
Jerry
Las
Vegas Mini Reunion Impressions
The mini-reunion we
had in
MI Class 66
aba naku aba naku
mga kataga tila naubusan ako,
sa tuwa at galak nang makita kayo,
walang pagsidlan kagalakan ko!
nang matunghayan mga emails nyo,
di mapigil namutawing ngiti sa labi ko,
hanggang ngayo'y feel na feel ko,
pagkikita't pagniniig ng ating grupo!
pasasalamat lang ay nararapat,
sa mga nagsidalo't mga nag-ambag,
sa panahon at mga dinanas na hirap,
magkitakita lang at makihati sa galak!
ano pa nga ba ang aking masasabi,
lahat naman ay payag at kumporme,
sa mini-reunion sa vegas na nangyari,
it will take a lifetime mawala sa memory!
maraming salamat mga kabaranggay,
sa inyong lahat ako'y nagpupugay,
wala na akong masasabi kundi MABUHAY!
pagpalain nawa tayo ng Diyos na Maykapal!
--by Danny
Di mapaliwanag ang buong kasiyahan
Sa ating pagsasama-sama at ginawang kasayahan
Kaming mag-asawa ay walang pinagusapan
Kundi and reunion at mga buhay na dinaanan.
Ikaw, Danny at Jerry ay masyadong alala
Kung ang aming expectations ay naabot na
Wala namang hanap na naiiba
Kundi ang magkita-kita at magsama-sama.
Puso ay tumaba, diwa'y nanumbalik
Dahil sa inyong mga yakap at ating pagniniig
Mula sa pagkakalayo at lalong nanabik.
Busog ang damdamin, puno ang tiyan
Inumin at pagkain ay di inaasahan
Sa wari ba naman, sa loob ng dalawang araw
Kami ay lumaki at tumaas ang timbang.
Sa bilis ng panahon, halos isang linggo na
Itong pagdiriwang na hinintay na matagal na
At ngayong nagdaan at isa nang ala-ala
Di malilimutan anf dalawang araw na saya.
Salamat sa lahat na aming kamag-aral
Sa hospitality na inyong pinatnubay
Salamat sa mga goodies na inyong ibinigay
Di malilimutan ang inyong
pagmamahal.
--by Ver & Tessie
What a great weekend with all of you!!!! The memories will
be instilled in me forever. I certainly hope everyone got home safe and sound,
and that everyone had fun during the short time we were together.
Too bad we all had to return to our "bases" to
work. I'm at work now, and still reminiscing about Saturday night. It was really
great seeing everyone again after all those years. We may all look a bit
different now, but we still have the same spirit - cohesiveness.
Based on what we talked about, our 40th sounds like it will
be a real blast. Let's simply work as a team in order for this to work out as
planned. Our group here will certainly be the biggest influence in the success
of this reunion.
Hope to see you all again in October. Have a great week to
all of you.
Tito
F. Cruz, MS
I will forever cherish the few
hours that I had with everyone of you
in Vegas. I am now looking forward to the grand reunion in October. I
can't wait to show my whole clan our pictures from our website. And I
told them about our "new song" too. Thanks to Ner and Roger.
Please wait a while for the minutes of our meeting in Vegas.
AMOR
My wife was more excited hearing all my stories about the
mini, to sum it up:
Plane ticket- - -----------$$$.00
Food and entertainment-- $$$.00
Accommodations-----------$$$.00
Pasalubong----------------$$$.00
Meeting and seeing old classmates and friends-
"PRICELESS"
Ner
We had a good time. We will not forget these two days
we were together, remembering all our student days, crushes, and stupidities
during high school.
Like Ner was saying, it was priceless. We felt very
young again, especially on our part, because together we shared the experience,
the company, the joy of meeting all of you. It was an experience beyond
words.
We'll see you again,
Ver and Tessie
We had lots of fun talking about those good old days,
leaking codigos,
stealing test papers, sexy and terror
teachers, love life,
including Danny's jokes.
I had a good time when me and Ner played together with the guitar and the
piano. "Belib ako sa yo, Pare" Miski saan ko siya dalhin,
cha-cha, rumba, waltz, tango including the 'Remember Me', he could accompany. I
can't do that because I am kabisote. Danny and Ner, good job on the lyrics and
the tune of our team song (pag-aaralan ko pa). We'll also practice
that "Bahay Kubo" with "My Girl" tune for October.
Thanks to everybody for joining the get-together, specially to those
who brought all the delicious food; the drinks from the baseball
losers; Manny and Julie,Ver and Tess for accommodation; LA t-shirts
from Ochie; Jerry,Joe,Tito and Amor for the preparations and awards…
Roger
Note: Below is Zeny, very ably articulating and recapping
what we all experienced by getting together in that mini-reunion in
Dear high school classmates and friends,
When Jerry asked me to share my thoughts about our recent
Days after our mini-reunion, I still feel like a child who
had been to
Danny continues to mesmerize us with his jokes and funny
comments during our serious discussions.
His comical skills never fail to make one laugh. Of course, he has a
woman counterpart, our friend Amor, who I thought for a very long time to be
“mahiyain”. She surprised us with her
keen sense of humor, too. It could be that she has been socializing so often
with Manny lately, that she is infected with Manny’s mischievousness. However,
we don’t mind what she has become since Amor is doing a good job in keeping the
enjoyment alive.
Do not underestimate Aida’s quietness. In room 2513, there
was no period of idleness. There, she was fully charged and energized, teaching
me some exercises and talking non-stop about her earlier days in the
While the awards were meant to add fun to our meeting, the
recipients of the awards were deserving of them. We surely envied Ochie for getting the “Hot
Babe” award and certainly, Tito was
thrilled to know that he was the “Hunk” among the guys. We appreciate Jerry and
Joe’s effective leadership and Manny’s diligent efforts to communicate with the
Philippine team our ideas, concerns and expectations to make our grand reunion
a success. We are deeply appreciative of Roger’s unending dedication to
complete the Bamboo website. And of
course, last but not least, we are proud of our team for our support and
continuing cooperative efforts to meet our October goals.
The highlight of our mini-reunion was hearing the Class-66
song. It is so compelling and so rightly suited for the occasion. I have no doubt that when the rest of our
other high school friends and classmates hear it, they will feel fascinated by
the song, the way it has fascinated us.
We sincerely thank Danny for his poetic skill, and Ner for his musical
skill. With their talents and expertise, we now have a song that gives a
wonderful message to the Class of ‘66. It will serve as a uniting force for our
batch for years to come.
We also thank the sweet couple, Ver and Tess who traveled a
long distance to join us. They also make us proud of their beautiful
relationship that has proven to be strong and unending. We know that they enjoyed their trip like the
rest of us. I’m sure everybody shares my thought and opinion that we left
The pictures that were taken in
I can hardly wait for another chance to be with all of you
again.
Zeny
Last revised: Date: 2-24-06